Naar de inhoud

Ons verhaal

Je moet het verleden kennen, het heden begrijpen om de toekomst te kunnen zien.

Een geborduurd lapje met de tekst 'Wij zijn in de tuin' aan een zwart standaardje, met daarachter een roze haasje, een kaars en een glazen stolp.

Soms ontstaan de mooiste ideeën op momenten waarop je ze het minst verwacht.

Voor mij begon het met een plank vol voorwerpen, een la vol kleine schatten en een hoofd vol herinneringen. En met een gebeurtenis die ons leven veranderde: in oktober 2025 kreeg mijn man de diagnose Alzheimer.

Naarmate het moeilijker werd om woorden te vinden voor het heden, ontdekte ik hoe krachtig herinneringen kunnen zijn. Wanneer we samen keken naar de voorwerpen die een belangrijke rol hadden gespeeld in zijn leven, gebeurde er iets bijzonders. Achter ieder object bleek een verhaal te schuilen. De woorden kwamen terug, herinneringen werden weer tastbaar en ik zag opnieuw die vertrouwde twinkeling in zijn ogen.

Handen leggen piepkleine fotootjes en boekjes klaar op een houten tafel.

Niet alleen hij werd geraakt door deze momenten. Ook familie, vrienden en andere bezoekers bleven luisteren naar zijn verhalen. Er werd gelachen, herinneringen werden gedeeld en soms vloeide er een traan. De gesprekken die ontstonden, waren waardevol en verbindend. Zo werd de eerste verhalenstolp geboren.

Wat begon als iets voor onszelf, groeide langzaam verder. Mensen uit mijn omgeving vroegen of ik ook een verhalenstolp voor hen wilde maken. Als Moederdagcadeau, om een bijzondere vriendschap te vieren of als blijvende herinnering aan een kroonjaarverjaardag. Iedere stolp bracht een nieuw levensverhaal met zich mee en het voelde als een voorrecht om daar een stukje van te mogen vastleggen.

Doordat mensen mij hun dierbare voorwerpen en persoonlijke herinneringen toevertrouwden, groeide ook mijn vertrouwen. Hun verhalen, hun enthousiasme en de ontroerende reacties van de ontvangers lieten mij zien hoe waardevol het is om herinneringen een zichtbare plek te geven.

Aan een ronde tafel voor een boekenkast wordt gewerkt aan een stolp; naast de tafel staat een open koffer vol materialen.
Voorwerpen op tafel: een letter A van mos met een fietsje, een houten letter A, een rood-wit speelgoedbusje en een roze haasje.

En zo ontstond StolpStories.

Met een passend logo, een plek op Instagram en Facebook en vooral heel veel liefde voor verhalen begon een nieuw hoofdstuk.

25

In het eerste jaar mocht ik samen met opdrachtgevers al 25 unieke stolpen maken. Vijfentwintig verhalen, vijfentwintig keer stilstaan bij wat iemand heeft gevormd, gekoesterd of meegemaakt.

  • Stolpstory voor het Odensehuis in Nijkerk, met een boom, een man met een doos eieren, een kip, een hondje en een beschilderde kerstbal met een huis.
  • Stolp met een sneeuwkaartje met een schaatser, een eekhoorn, een wit busje met een cadeautje en een kleine bruidsjurk.
  • Vier aanzichten van één stolp: een geborduurd lapje 'Wij zijn in de tuin', houten poppetjes, een roodborstje en een wegwijzer.
Een letter A van mos met een klein zwart fietsje, naast een houten letter A.

Elke StolpStory vertelt een verhaal dat ertoe doet. Een verhaal over liefde, vriendschap, familie, verlies, geluk en herinneringen. Verhalen die niet verloren mogen gaan, maar doorgegeven mogen worden aan volgende generaties.

Want achter ieder voorwerp schuilt een herinnering. En iedere herinnering verdient het om bewaard én verteld te worden.